Zure verhalen over Arianna Huffington
Mon 21 February 2011
, Maurice Eykman, LEAP
Arianna Huffington verkocht twee weken geleden haar Huffington Post voor 315 miljoen dollar. En wordt een van de belangrijkste gezichten van koper AOL, waar ze baas wordt van de nieuwssite. Dit nieuws heeft de meest uiteenlopende reacties opgeroepen. Huffington zou over de ruggen van onbetaalde journalisten haar fortuin gemaakt hebben. Of juist over andere ruggen, omdat ze met haar charme invloedrijke mannen zou hebben verleid om bij te dragen aan de groei van haar site. Ze zou daarnaast ook nog dominant zijn en haar Griekse accent overdrijven om zichzelf als exotische vrouw te positioneren.
Ze wordt natuurlijk ook wel gefeliciteerd met haar succes en hoge bomen vangen veel wind, maar Huffington krijgt die wind wel erg van voren. Vraag is of er anders gereageerd was als het hier Harry Huffington betrof. Zou hem ooit verweten worden dat hij invloedrijke vrouwen had verleid?
Zuur
Op vele blogs, chatsites en in kranten wordt stevige kritiek geleverd op de vrouw die binnen enkele jaren haar bedrijf uitbouwde van een blog naar een nieuwssite waar een fortuin voor werd betaald. Die kritiek betreft maar deels haar zakelijke aanpak: de onbetaalde bloggers op haar site. (Die daar trouwens graag op staan, omdat je dan 24 miljoen lezers bereikt.)
Het gaat meer om haar liefdesleven - gedreven door ambitie in plaats van ware liefde - haar uiterlijk – van lelijk eendje naar zwaan - haar accent – expres verergerd - en haar publicaties: allemaal plagiaat. Arie Elshout van De Volkskrant voegt daar in zijn artikel van 8 februari nog de vermeende kritiek van feministen aan toe.
Hij schrijft: “Huffington heeft zich toegang weten te verschaffen tot het mannelijke reservaat van de macht, het succes en het geld, maar traditionele feministen moeten niet veel van haar hebben. In een feministisch blad van Yale University schrijft Kate Maltby zuur dat Huffington haar vrouwelijkheid heeft misbruikt om invloedrijke mannen in te palmen. 'De wereld weet nog steeds niet hoe een sterke vrouw eruit zou moeten zien, hoe ze zou moeten klinken, hoe ze zich zou moeten kleden.' Zeker is wel dat ze niet zo mag zijn als Huffington, is de conclusie, die weer eens bewijst dat in het ouderwetse feminisme net zo veel leven zit als in een foetus op sterk water.”
Een foetus op sterk water! Wie is hier nu zuur?
No broad recognition
En wat heeft deze Kate Maltby nu precies gezegd? In “The persona of Arianna Huffington” in het blad Broad Recognition van Yale verdedigt zij Huffington juist. De kritiek op haar wordt wellicht ingegeven door jaloezie op haar succes, schrijft zij en: “It is the fact of this success that most discredits those who would seek to dismiss her as someone who has charmed her way to the top: the extraordinary success story that is the Huffington Post was created when Huffington was a single mother, and is fueled entirely by her own creativity. (-) One blast of her phenomenal energy is enough to convince even the most skeptical observer that she is quite capable of earning her own success. The very accusations against her entail such traditional misogyny that it is hard to tell whether they are valid critiques of Huffington for conforming to misogynist expectations, or merely expressions of entrenched prejudices.
Certainly, Huffington courts glamour. Certainly, she is keen to flash her address book. It may be that the fight for equality in the public sphere is still in sufficient infancy that it can’t afford heroines with feminine flaws. If Huffington has faults, they are no greater than the faults of many successful public figures– all of whom make compromises to succeed. But women’s leadership is still in its early stages; the world is still uncertain what a strong woman should look like, what she should sound like, how she should dress. To be icons of change, the feminist principles of our foundational heroines will have to be unimpeachable. Arianna Huffington, for all her great achievements, is still too controversial.”
Zere plek
Al kun je je afvragen of een voorliefde voor glamour of het zwaaien met je adresboek een vrouwelijke tekortkoming is, Maltby legt de vinger op de zere plek. Huffington is te controversieel om de lof toegezwaaid te krijgen die haar zakelijk talent verdient. Omdat ze bepaald geen grijze muis is, maar een flamboyante vrouw, wordt ze niet breed erkend als ‘schoolvoorbeeld van vrouwelijk leiderschap’. Maar daar was ze, nemen we aan, ook niet op uit. Net zoals we vermoeden dat Steve Jobs of Mark Zuckerberg niet uit zijn op erkenning als rolmodel voor mannelijk leiderschap. En toch zijn zij dat. En staat Huffington samen met hen in de top 50 van lijstjes als de meest machtige mensen in de media van de Guardian. Huffington staat daarnaast ook op nr. 28 in de lijst van de machtigste vrouwen ter wereld. Zuur om dan weggezet worden als sluwe sloerie.
Print
