Lukt het Jo Green om in een half uur de wereld te veranderen
Mon 27 June 2011
, Farah Nobbe en Natalie Holwerda-Mieras, Nobbe | Mieras trainingen
Auteurs en presentatiespecialisten Farah Nobbe en Natalie Holwerda-Mieras laten in een nieuwe serie artikelen zien hoe vrouwen kunnen afrekenen met issues rond presenteren en profileren. Daarvoor nemen ze telkens een bekende vrouwelijke spreker als voorbeeld. Deze week: Josephine Green tijdens het LEAP New Leadership event van 6 juni.
Josephine Green was lange tijd werkzaam als ‘Senior Director of Trends and Strategy’ bij Philips Design. In 2009 verliet ze Philips om haar visie op de samenleving uit te dragen. In haar talloze adviesfuncties, lezingen en lectoraten verkondigt ze onvermoeibaar dat oude hiërarchische modellen plaats maken voor een pannenkoekmodel waar iedereen op basis van eigen expertise, inspraak en invloed heeft. Bij het LEAP event van 6 juni 2011 was precies dat de boodschap: “It’s the end of the world as we know it”.
De presentatie van Josephine is fascinerend. Haar prachtige voorkomen en sympathieke uitstraling paart ze aan een geweldige vertelstijl. Zoals het een Brit betaamt, is haar verhaal doorspekt met stijlmiddelen die het verhaal versterken zoals de drievoudige herhaling: New ways of engaging! New ways of collaboration! New ways of connecting! Je zou haar er een open doekje voor willen geven. Onder dit alles is een onderstroom van urgentie voelbaar. Het liefst zou ze de inhoud van haar verhaal eigenhandig de hoofden van het publiek in willen schuiven: Luister! Dit is belangrijk! Jullie moeten dit horen! Hiermee is Green een lichtend voorbeeld voor alle sprekers die zich verstoppen achter een dikke glazen plaat en hun echte urgentie en verbinding met het verhaal ondergeschikt maken aan opsommingen en bulletpoints. Omdat de wet van de identificatie zegt dat het publiek meemaakt wat de presentator meemaakt, zit ik op het puntje van m’n stoel. Maar vreemd genoeg, tegen mijn eigen zin in, haak ik halverwege het verhaal toch een klein beetje af. Onbegrijpelijk. Ik wil horen wat ze zegt! Waar komt dan toch dat vaag sceptische stemmetje in m’n hoofd vandaan?
De oplossing van dit raadsel ligt in de woorden die Green zelf aan het begin van haar presentatie uitspreekt: “I’ve got only half an hour to change the world”. Een half uur is niet veel. Vooral niet als je materiaal hebt voor een dubbeldik uur en een stijfkoppig weigering om je doelstelling aan te passen. Je kunt natuurlijk sneller gaan praten. Dat scheelt al zo’n 10 minuten. Dan kun je alle franje en uitwerkingen weghalen. Dat scheelt de volgende 10 minuten. En voor de overige 10 minuten gok je het erop dat ze je niet van het podium gooien als je uitloopt. Het zou kunnen werken, ware het niet dat een overtuigend verhaal ‘statement’, ‘explanation’ en ‘illustration’ nodig heeft. Met andere woorden: ideeën, uitleg waarom die ideeën waar zijn, en dan, most of all, illustraties, voorbeelden en verhalen. Presentaties die voornamelijk bestaan uit ‘statement’ en ‘explanation’ zullen het publiek op een abstracte manier overtuigen, maar laten hun associatieve vermogens onbenut. Het komt erop neer dat ze niet ècht begrijpen wat je zegt omdat ze er te weinig beelden bij hebben. Stel je een makelaar voor die jou een huis probeert te verkopen. Hij of zij geeft je een brochure met de vierkante meters, opmerkingen over de gunstige ligging van het perceel en de handige onderkeldering. Verstandelijk begrijp je dat dit een interessante koop zou kunnen zijn. Maar echt enthousiast word je niet. Totdat de makelaar een foto over tafel schuift van een witte villa in een sprookjesbos. Het brein begint overuren te maken, wat werd er daarnet gezegd over vierkante meters?
Om terug te komen op Green. Of eigenlijk, om terug te komen op iedereen die heel veel materiaal terug moet brengen naar iets korts en toch de wereld wil redden: zorg dat je rigoureus snijdt in je materiaal. Maak geen versnelde versie van het hele verhaal maar neem een specifiek onderdeel en werk dit ten volle uit, met statements, explanations en illustrations en verhalen en alles. En overtuig zo de wereld van je verhaal. Go Green!
Nobbe | Mieras trainingen is vernoemd naar zakenpartners Farah Nobbe en Natalie Holwerda-Mieras. Het bureau werd in 2004 opgericht. Zowel Nobbe als Mieras zijn afkomstig uit de theater- en televisiewereld. Het bureau heeft de ambitie om de kunst van het presenteren volledig te doorgronden. Er worden voortdurend nieuwe trainingen ontwikkeld. Daarnaast publiceren de dames boeken en artikelen .
Hun nieuwste initiatief is Speak up dear!, een project waarmee het bureau hoogopgeleide vrouwen wil stimuleren om meer en beter te gaan spreken.
Zie www.speakupdear.nl
Print
